|
شێر کۆردی
|
بێ دهنگی تا بێ خهوهر بێ دهنگ بکهم
گووش شهێتان کهڕ بکهم
ڕهنج شهو بێوهر بکهم
خوهر وه میوان هناس پووڕ چووپی کیش خوهزێهو تا بکهم
تا شهفهق یهێ شهو له ماڵ ئهزرهتهیلم سهر بکهم
.
..
...
تا پیاز کهم فرووش زانسن
لهت لهت بکهم،
تا کونهیل پڕ له زهنگیاناو له کوڵنان بهشهر ماوا بێهم،
تا له قهورهیل زێانی،
تا له تهرم کوشتن و بردن وه زوور،
تا له دهس قیوچانن و مهڵههم وه زهخم کهس نهنان
سهرکهتێ خیون سڵ ئڕهێ ئاێهم بکهم؛
باس دووسی تا بکهم.
.
..
...
تا پرێزێ ئازیهت باری دڵم
پڕ له شهمامهێ مارفهت، پڕ له ئهنجیر کیوهێ پایز بکهم.
.
..
...
تا هناز کهس وه چهو نهی داێره
تا له باخ گوڵ فرووش پهنجره
یهێ وڵات میلکان گوڵ
بوومه کاسب، تا بسێنم
چهن پیاڵه ئهتر گوڵ،
چهن گوڵهم لهو ئهمبهره.
.
..
...
تا وه پهیکێ واز ڕووژێ ڕووزێارانم بکهم،
تا وه جامێ مهس بکهم لهو حهوز و بادهێ کهوسهره
تا له تێ مهلیهێگ بکهم،
قوسڵێگ بکهم،
دهس نمازێگ پهێ سپاس ڕزق یهزدانم بکهم،
تا دیاری گووش ئازهو هووز چووپی کیش پهروین دڵ بکهم،
چم له پووس خهفتن ئمشهو دی درام،
شیر توو کوڵپێچنهک هیلم ئڕهێ بێ کهس کهسهیل کهس مهناس خهم خوراک پرس پوو؛
.
..
...
شاێهد ئهر لهێ نوو پێا بووم دی نهدامینیهم له سهر ماێهێ ژیانم ڕێ شهوهکیان تا خوهراوا ها له کوو؛
.
..
...
شاێهد ...
ڕێوار
My words fly up, my thoughts remain below
Words without thoughts never to heaven go
William Shakespeare
کهلیمهیلم کهوان کهوان، باڵهو گرن له ئاسمان
فکرو هووشم وه پاێ پهتی، وه جێ مینن له شوونێان
کهلیمه بوو ئهر سهنگ بکهێد، کوروور کوروور قیمهت بکهێد
بدوون فکر نیهچووده ناو باخ بههیشت ئاسمان
ڕێوار.
ڕۆژێ تازه و خهڵکی تازهی خوهێ ئهوێ روزگاری دیگر است و ملتی نو کرده در کار خودش
عهقڵ و ئهزموونی سهری ئهمڕۆ ئیتر دانش و اندیشهی والای امروزی در آن
بێ گومان دهس کورت و لاوازان لهوێ بی گمان بی ارزش و اندازه داند هر کسش
ئهو دهمهێ لهم بێ بهشی و ناکامی یه آن روزگاری کو که جمله ما از آن بی بهره ایم
نابێ مابی تاقه شوین و ئاسهووار گاه و جاهی منحصر بر کس نمی دارد روا
ئهو دهمهێ دێ ههر مرووڤێ ملهوڕه سرکشی از سرکشان بستاند و گردنکشان
وهک گوڵێکه دوورخراو و کوڵهوار چون خس و خاشاک و خارند جمله با هم ناروا
ڕۆژێ لهم ڕۆژانه نابێ و ئیمه نین روزی از امروز ما و ما همه هم نیستیم
خاک لهوان ئێمهێ ههموو شاردوتهوه خاک از آنان ما و ماها را همه پوشانده است
لهم ههمو ناڕهنگیه و ئاڵووزیه بد نهاد و گفت و کردار همه امروز را
بۆ ئهوانێ ئێره پاک کردوتهوه بهر آنان جمله از رخسار خود پالوده است
خوزگه شێعرێکم له جیگهێ من لهوێ باشد آن دم جای من ای کاش شعری از اشعار من
بوونێ عهشقێ پاکی تو دهرکاندبا تا که بوی پاک عشقت را به آنان هدیه گرداند
لهو نشینگه سهوز و خوشبهختهێ ئهوێ تا در آن ماوای خوشبخت زمین بر تارک برز زمان
ناوێ پیروزتێ درشت گونجاندبا نام پیروز ترا بر دهر بگنجاند
ئێره هێشتاکهش وڵاتێ تو نێه این زمان اکنون مکانی در خور شان تو نیست
بهر له وادهێ تو بو ئیتر ئهێ ئهوین گاه ناهنگام پیش از موعدی باشد برایت ای «ئوین»
بێگومان ئهوساش دهکا یادت شێعر بیگمان آن دم که شعرم یاد نیکت را فرا آرد
ڕۆژێ حهیفیکهم که ئیتر ئیمه نین روزگاری پر ز افسوس است و ما در خیل غایبین
سۆران حوسهێنی ڕێوار
گۆڕان
جارێکی تر مهیلی تۆرانی ههیه
مهیلی ناو تۆفان و بۆرانی ههیه
حهز به هاواری جیهانی و داد ئهکا
مهیلی ئاڵ و گۆڕی گۆرانی ههیه
دهستهو ئێخهی سهردهمی ئهستهم بووه
ئهزمی جهزمه و مهیلی زۆرانی ههیه
دژ به دامردن فووارهی بهستووه
بوغزی ژینی ناو گهلۆرانی ههیه
جارێکی دیش مهیلی تاقیکاری یه
فهننی چهندین چهشن و جۆرانی ههیه
ههستی پهستی نیشتنی ناوهته لا
ئارهزووی سهربهرزی سۆرانی ههیه
سۆران حوسهێنی
"چیها قسهم دهیوێ بکهم
ئهگهر خهمی نان لیم گهڕێ"
....؛
چهن ۆێنه قسیهم ها ۆه هیور
ئهگهر خۆسهێ نانم نهکهێد
...؛
ۆهختێ له کۆانێ بێ کهسێگ
ئاگر نیه نانێ بکهێد،
کورپهێ داوان داڵگ لیو له بار،
داێهم ههژار
بوو نان ماڵ هاوساگه کهێد؛
دهسه زرانی پا له خهم
ئیوشێدنه وهیلکانهگهێ،
دڵم تۆاێد "ئاگر بکهم
ئهگهر خۆسهێ نانم نه کهێد"
ڕ.ێ.ۆ.ا.ر.
م پیر خێڵ خاڵم
له خێڵ خانهێ خێاڵم
م گوردهێ هووز گهوراێ دڵ برشیاێ وهارم.
م هامه هێور ئاگر
هامه تهمهێ ئاسمان
هامه موودهێ شهوهکیان
هامه منهی مردنوو لهێنوو له خهو ههلسان.
...
ڕ.ێ.و.ا.ر.
جاران له هوز گهورهێ شهوار نهرمه واران
زلف هێول ئازهو بهرزێگ ترنجێگ دا له لامان
تهریهێ قهرانگ گورختهێ ڕێار ڕێ حاجیهیل
ههفت ئازهو ههفتروم یهک یهک چنی له داوان
پێشکهش وه کاک جهلیل ئاههنگهر نژاد
ڕ.ێ.و.ا.ر.
ئهگهر دنیا لاپهڕهێک با
ڕهنگم تێدا بهش بهش دهکرد
بو ههمووێان بهشم دهدا
تهنیا ڕهشم بێ بهش دهکرد
هیوا سهعید.
.
..
...
زوان رچگیاس
ده س و پا به سیاس.
مل وه زریه یل چه و له چه و برین
ئه و دار هه لخریاس.
"شه و"
شه و وه جنازه ی مانگ شه و ئاخر
پشت وه سه ردی خوه ر
وه مه رگ ئاگر
وه وشکی ریشی ئازادی به ساس.
ر.ی.و.ا.ر.
روی سیگار نوشته بود "دوست من سلام"
سلام بر او که داغ بر دلم گذاشت.
***
راست گفتی:
در مصلحت حوزه علم
لبخند پسته الزامی نیست.
احسان پرور.
مسلمانان نماز آهسته خوانید!
اذان را بی صدا در گوش هم نجوا کنید!
مبادا خواب شیرین خدا آشفته گردد!!!
.
..
...
و آدم در حراجی بی وجود از سالها
بشر را در ترازو می گذارد
چه سنگینتر به قیمت هم گرانتر
و هیکل چشم و ابرو رنگ صورت
چه معیاری عجیب است
که آدم را به شاهین ترازو می فروشد.
بشر معنای خاک اندود هستی
و مقروض از تناسخ در زمین است
طلبکاران درنگی تا دمی دیگر ندارند
که امشب آخرین فصل از غروب است.
...
و هیهات از سیاهی
که آتش رنگ دیروزین ندارد
هما از برج آدم پر گرفته
دریغ از کودکیها
که با آرامش از پستان مادر شیر می خورد
و فردا را نمی دانست نمی دید.
تهی دستی عجب بیگانه و نا آشنا بود
گدایان شاه و هر شاهی گدا بود
نه طراری نه کفتاری نه دزدی
نه آدم را به میراث خدا دل بستگی بود.
...
ر.ی.و.ا.ر.
...
یه ی جا له ده ریا پرسیم حه وال مال واران
وه ت ها له سه رکیوه ی قاف
وه ت ها له سه ر نساران
وه ت ها له ده یشت سه ونزیگ
دیوره له باخ ویران.
وه ت ها له لای هساره
وه ت ها له چیت وه چیت میلکان بی په ژاره.
وه ت دیوره له ی شه واره
وه ت دیوره له ی شه وار تا سوو وه ژان سواره
تاسه ی پلوسکی ئاگر یا چه و چه و هساره.
...
ر.ی.و.ا.ر.
هه ی دل خودای ت گه وراس نایدن وه ته نگ دواره
بون وه ره فیق سیمرغ زاله یل بی مه لیوچگ.
جه لیل ئاهه نگه ر نژاد.
...
پشت را باید به فردا بست و بس
روزگاری بهتر از ره می رسد
تاب گیسو های آتش در غروب
پنجه بر رخسار خورشید سحرگه می کشد.
ر.ی.و.ا.ر.
ترکیب طبایع چو به کام تو دمی است
رو شاد بزی اگر چه بر تو ستمی است
با اهل خرد باش که اصل تن تو
گردی و نسیمی و غباری و دمی است.
***
امروز تو را دسترس فردا نیست
و اندیشه فردات بجز سودا نیست
ضایع مکن این دم ار دلت بیدار است
کین باقی عمر را بقا پیدا نیست.
***
در صحن چمن روی دل افروز خوش است
بر چهره گل نسیم نوروز خوش است
از دی که گذشت هر چه گویی خوش است
خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است.
حکیم عمر خیام
په لپ دلوو ناز تنوو گه رمی هناس ئه زره تیگ
ئمر منوو قه ول تنوو هه یهات روژ هاتنیگ
لیو منوو چاو تنوو تاسه ی شه راو کنار خوم
پایل منوو گیس تنوو ریوار دامه که وتریگ
...
پا له چه وه یلم نه خه لا ساریژ زه خمیان تنید
ئه ر چه وه ری به رگ خلاتی تا بسینم مردنیگ.
ر.ی.و.ا.ر.
Ask me where have I been
and I'll tell you: "things keep on happening."
I must talk of the rubble that darkens the stones;
of the river's duration, destroying itself;
I know only the things that the birds have abandoned,
or the ocean behind me, or my sorrowing sister.
Why the distinctions of place? Why should day
follow day? Why must the blackness
of nighttime collect in our mouths? Why the dead?
There's No Forgetting
Pablo Neruda
...
Wherever I am, there's always Pooh,
There's always Pooh and me
Whatever I do, he wants to do,
"Where are you going today?" says Pooh:
"Well, that’s very odd 'cos I was too.
Let's go together," says he, says Pooh.
"Let's go together," says Pooh.
A.A.Milane
...
من نوشتم: به خطا رفتنم از باور دل نیست گناه
تو نوشتی: که دم از عشق مزن؛
دلت از روی هوس گشته تباه.
من نوشتم: که هوس را مکن از دایره عشق برون
من نوشتم: که مشو منکر اعجاز جنون
آنچه با باور قاموس هوس پاره دل بسته شده
چونکه عشق است-
به شیرازه دل وصله شده.
تو نوشتی: که من از عشق ندانم اثری
که من از عشق نگیرم خبری
من در این واژه ناپخته درنگی نکنم
جز در افسانه نا باور عفریت و پری.
تو خود از عشق نوشتی: به یقین
کین سخن با همه افکار من از متن کتاب است.
تو نوشتی:
سرم از عشق و سخندانی و هر گونه هنر
پاک پاک است، تهیست،
و دلم نیز سیاه،
رنگ دوده است، تباه.
دلم از حرف گران سخت گریست،
چه اگر؛
پیر هنجار خرد ساده دلیست
ساده گی عرصه بازیچه گریست
و چه بازیچه در این چنبر آشوب گریست.
***
تو خود از روز اول
با من از عشق سخن گفتی و سودای ولنگار
تو خود از عشق نگفتی؟!
چه شد و چون و چه پندار!
تو نگفتی که دلم «عاشق دلسوخته» بسیار گرو داشت؛ ولی
چو به ما نوبت ابراز رسید،
به من از عشق نوشتی که چنین
واژه در ذهن تو انگار سراب است، نه کردار.
....
ر.ی.و.ا.ر.
...
Because I could not stop for Death-
He kindly stopped for me-
The Carriage held but just Ourselves-
And immortality.
We slowly drove-He knew no haste
And I had put away
My labor and my leisure too,
For His Civility-
هساره
پیا بیو
تا کلگ نیشان شه و پووش ئاله م بوود.
مانگ
پیا بیو
تا رووژنای هوونک شه وار ته نیاییمان بوود.
خوه ر
پیا بیو تاگه ر
تیخ تیژو تیه ریک زمسان
وهار دلخوه شی له هیورمانه و نه وه ید.
ت
پیا بیود تاگه ر
تمام عاله م له ئه زه ل تا وه ئه به د
بوونه جفتی چه و و
کلگ نیشاند بکه ن
...
کاک جه لیل ئاهه نگه ر نژاد
...
به قرچه ی ئاگری ده وران ده سوتیم و ده ساچینم
به نه یخانه ی دلی زارم هه وای خویناو ده نالینم
وه کو به فری تروپکی دیل به زووخاو له ناخم دی
بهاری شاد و ناشادان به ئه سریناو ده خه ملینم
گه لی گیل و نه یار تاجی زه ر و زوری له سه ر ناوه
نه زان و بی هونه ر لیره به ریزه و خاه نی ناوه
بلام ژینی هونه ر مه ندم هه میشه سازی ناسازه
نه وای شادی چ لی نایه و گرووی ئازادی خنکاوه
کاک ره حیم لوقمانی
چه رخ جامه
خیون شه راوه
که س مه ناس هوز ری وار شه وار
بوده ساقی له ی که لاوه.
ده رده دارم... ده رده دارم. ده رده دار
ده رده دار زه خم په نجه ی روزیار
خیون زه خمم ها له جوشو زه خم گیانم نادیار.
ر.ی.و.ا.ر.
ری وار
توز ئه وره ویای زرمه ی سم سواریگ
له ته ریه یل زه لانه
...
ری وار
ده سپیچگ تریوسکه ی میرات ئاسمانه
شیوه ی په لام واته ی لاپه ره ی بی زوانه
... ری وار
طفلی نادانم له سه ر ماچی وه گریانم ده کا
من ده لیم یاقوت و ره یحان خه طی کامیان خوشتره
ئه و به عیاری ئیشاره ی چاوی گریانم ده کا
پیم ده لی بگری وه فایی گه ر ئه سیری چاومی
یه عنی مرواریم ده وی چی نرخی مه رجانم ده کا
(وه فایی)
جانتاییگ خالی ها گه ر شانم
هزار ئه زره ت له یره وه ر زانم
سه د زه خم فه له ک ها له سقانم
له سه د ده رمان یه کیگ نیه زانم
یه سه وامه نه ی هه فده قه یرانم
سه د نیش نه شته ر ها له سقانم
شه و وریای هه فت سه ر کورپه زوانم
نه خوای ئزرایل باید بسینید گیانم
...